cccc:

Tytuł: ...

Bohaterowie: Random

Gatunek: fluff, droubble

Długość: ok. 215 słów

Ostrzeżenia: Brak

A/N: Mówiłam... Pisałam, że w następnym miesiącu napiszę fluffa? XD Dotrzymałam słowa! xD Nacieszcie się moją cudownością o tu, niżej ccc: I przepraszam za jakiekolwiek błędy, nie tylko tutaj, ale i we wcześniejszym postach ._.

Enjoy!~

Kiedyś dziwiłem się, jak to możliwe, że te wszystkie książkowe postaci nie rozumieją miłości. Teraz zrozumiałem, jak łatwo można pomylić przyjaźń z miłością. Ty byłeś dla mnie zawsze ważny. Każdego dnia starałem się myśleć, czy to naprawdę nie jest miłość. Lecz ciągle argumenty stawały za zwykłą przyjaźnią. Nie rozumiem teraz dlaczego stoisz obok mnie z szerokim uśmiechem, trzymasz mnie za rękę, a ja jednak klękam przed Tobą, z malutkim pudełkiem. Jak to możliwe, że nie wierzyłem w moją miłość do Ciebie, a teraz co chwilę mówię Ci, jak bardzo Cię kocham? Jak to możliwe, że co prawie każdą noc słyszę Twoje jęki i staram się nie krzyczeć Twojego imienia, kiedy wcześniej nawet o tym nie marzyłem. Jak to się stało, że w tej chwili zadaję Ci banalne pytanie, a Tobie oczy zachodzą łzami, gdy mi odpowiadasz? Jak to możliwe, że ja kocham Cię tak mocno? Czemu oszukiwałem samego siebie, przez cały ten czas? Tego nie wiem, ale wiem, że w tym momencie, gdy mocno mnie przytulasz, łkając, jestem najszczęśliwszym facetem na Ziemi. Wiem też, że trzymam cały mój skarb w rękach. Sam nie rozumiem mojego serca i własnych uczuć, z ostatnich miesięcy, ale mogę przysiąść, że kocham Cię najbardziej na świecie i nic tego nie zmieni.

Więc może moje życie jest jak tandetna książka?

Brak tytułu

Tytuł: Nie mam zielonego pojęcie ._.

Bohaterowie: Random

Gatunek: angst, droubble

Długość: ok. 225 słów

Ostrzeżenia: Brak

A/N: Przepraszam, że tak ciągle angsty, ale... Mam po prostu trudną sytuację i... i w ten sposób mogę się jakoś wygadać, nawet jeżeli na to nie wygląda ._. Ale obiecuję, że w następnym miesiącu na pewno dam jakiegoś fluffa c:

Enjoy!~

Kiedyś myślałem, że Cię kocham. Dziś doszedłem do wniosku, że się myliłem. Nie byłem z Tobą, bo Cię kochałem. Byłem... nie wiem czemu.

Myślałem, że wytrzymywałem to wszystko, bo byłeś dla mnie ważny. Każdego dnia przychodziłem do domu,
a Ty na mnie krzyczałeś, a potem zabierałeś się do bicia. Czy ja to wytrzymywałem, bo Cię kocham?

Sam nie wiem.

Żyłem z dnia na dzień, bojąc się, że pewnego dnia nie będziesz się powstrzymywać... i mnie zabijesz.
Boję się. Wolałbym, gdybyś wyrzucił mnie. Jakoś bym przetrwał, prawda?

Już powoli zapominam te dni, w których mówiłeś mi, że mnie kochasz. Kiedy przytulałeś mnie, a potem zaczynałeś namiętnie całować, by w następnej chwili wylądować razem w łóżku. 

Czy Ty mnie wykorzystywałeś?

Chciałbym mieć przy sobie osobę, która powiedziałaby mi "Odejdź od niego. Wprowadź się do mnie". Która wyciągnęłaby mnie z tego gówna. Która by mnie wspierała i umiała pocieszyć.

Płaczę.

Wiem, że gdy wrócę dzisiaj do domu, będzie jeszcze gorzej. Będziesz mi wypominać wszystkie te dni, kiedy
nie byłem Tobie posłuszny, kiedy nie chciałem byś mnie bił.

Czy dziś nadjedzie dzień ulgi...?

Nie chcę wracać do domu. Wolałbym mieszkać pod śmietnikiem. Ale... dlaczego dalej z Tobą jestem? Może
to tylko przyzwyczajenie. Może jestem zbyt słaby, by Ci się postawić. Za bardzo się boję, że coś mi możesz zrobić. 

Ale wiesz co...? Jedno mogę Ci powiedzieć szczerze.

Nie kocham Cię.

Co byś zrobił ?

Tytuł: "Co byś zrobił...?"

Bohaterowie: Random

Gatunek: angst, drabble

Długość: 108 słów

Ostrzeżenia: Brak

A/N: To ff powstało, gdy napisałam do Japonii "Mam raka", przez co prawie zostałam zabita xD Jak to pisałam, to miałam aż łzy w oczach ._. Nie pytajcie czemu - nie wiem o-o Jak mi się uda, to mam zamiar
w tym, lub następnym, tygodniu wstawić kolejny rozdział HunHana ._____.

Enjoy!~

Pamiętasz ten dzień, w którym powiedziałem Ci „Mam raka” ?

Pamiętasz ten moment, w którym spytałem Cię „Co byś zrobił, gdybym tak powiedział?” ?

Na pewno pamiętasz. Ja pamiętam Twoje zdziwienie, to jak się zaśmiałeś i uderzyłeś w ramię. Powiedziałeś, żebym Cię więcej tak nie straszył. Więcej nic takiego nie powiedziałem.

Przepraszam.

Przepraszam, że zapytam o to znowu „Gdybyś dowiedział się, że mam białaczkę, co byś zrobił?”

Przepraszam, że pewnego dnia do naszego domu przyjdzie pielęgniarka. Przepraszam, że mnie wtedy już
nie będzie.

Przepraszam, że nie miałem odwagi nigdy Ci o tym powiedzieć.

„Tak się zastanawiam, co byś zrobił gdybym odszedł?” „Gdybyś wiedział, że umieram? Gdybyś wiedział, że mam raka”

Wróć

Tytuł : Wróć

Bohaterowie : Random

Gatunek : angst, droubble

Długość: 201 słów

Ostrzeżenia : Brak

A/N : Taaak... *Tytuł pasuje idealnie do mnie... Co wieczór mówię sobie "Wróć na tego bloga i coś napisz!" xD Jak widać - nie działa D:*

To coś wyszło z opowieści mojej kochanej mamy, która szczerze nie wiem o czym mi mówiła, ale wyłapałam jedynie słowa "Czekał aż wróci, ale nie wróciła" i mi się spodobało XD Może tak dla nastroju jakaś muzyczka? xd muzyczka~*echo*

Enjoy! c:

Czekałem na Ciebie. Chciałem, żebyś wrócił. Myślałem, że pewnego dnia wpadniesz do mojego domu i przeprosisz. Przeprosisz, bo długo nie wracałeś. Wróciłeś. Nie przeprosiłeś… Zabrałeś większość swoich rzeczy i znów obiecałeś, że wrócisz. Tym razem już nie wróciłeś. Minęło już 10 lat, a Ty nadal nie przyszedłeś. I nie zostałeś. Nigdy nie zostaniesz. Czasem zastanawiam się czy mnie kochałeś. Chyba nie. Czuje się wykorzystany, że Ci zaufałem. Wierzyłem w Twoje obietnice. Wierzyłem w Twoje wyznania i wszystkie słowa. Ale to zawsze było kłamstwo, prawda?

Może znalazłeś kogoś lepszego. Nie odpowiadałem Ci.

Boli mnie.

Boli mnie w środku. Serce kłuje niemiłosiernie. Opuściłeś mnie.

Płaczę.

Może zasłużyłem na ból. Może nie byłem wystarczający.

Przepraszam. Poprawię się!

Tylko wróć.

Nie wrócisz, zgadza się? To tak bardzo boli.

Wróć. Proszę, napraw moje serce. Spełnij swoje obietnice. Proszę…

Ja dalej Cię kocham. Kocham Cię przez pieprzone 15 lat i dalej nie przestaję.

Jestem słaby. Słaby, bo nie mogę żyć bez Ciebie. Tak bardzo bym znów chciał Ciebie zobaczyć, przytulić. Uzależniłem się od Ciebie? Zdaje się, że tak. Wyobrażam sobie Ciebie z kimś innym. Nie chcę tego.

Jestem stracony. Nie przetrwam. Wróć. Naprawdę zrobię wszystko co zechcesz, tylko wróć. Możesz kłamać, krzyczeć, bić, tylko nie opuszczaj. Wróć…

List~

Tytuł: List

Bohaterowie: Random (ja wybrałam HunHana xD)

Gatunek:fluff , droubble(ja nie wiem po co dalej to piszę...)

Długość: 200 słów

Ostrzeżenia: brak

A/N: Śnił mi się ten fic o___o Tzn, śniło mi się, że piszę go na egzaminie xD
Dzisiaj tak krótko~ Mam nadzieję, że spodoba się xD Bo mi się nie podoba (to po co dodaję OnO)
Enjoy! OwO

Pamiętam dokładnie tamten dzień. Kiedy siedziałeś w kafejce i piłeś swoje ulubione bubble tea. Nie miałem odwagi podejść, mimo że znaliśmy się już parę lat. Stałem przed szklanymi drzwiami i oglądałem ciebie. Byłem tak zamyślony, że nie zauważyłem jak na mnie wpadłeś. Z powagą zapytałeś się, czemu tu stoję. Nie wiedziałem co odpowiedzieć. Tak bardzo się bałem. Zaciągnąłeś mnie do parku. Wtedy przeraziłem się jeszcze bardziej. Nie chciałem przeżywać odrzucenia. Ale ty mi tylko powiedziałeś, że przez cały czas widziałeś mnie. 

Że widziałeś, jak na Ciebie patrzę. 

Że bardzo dobrze wiesz, dlaczego Cię obserwuję.

Że wiesz więcej, niż mi się może wydawać.

Mimo strachu powiedziałem Ci, że Cię lubię. Lecz ten strach uleciał. Wyparował wraz z twoim delikatnym pocałunkiem. I tymi słowami "Ja też Cię lubię".

Mimo odrzucenia innych ludzi, mimo zadanych przez nich ran. Ty nie odwróciłeś się nigdy. Zawsze pchałeś mnie do przodu i nie pozwoliłeś nigdy upaść. Twoja przyjaźń była tym, co pozwoliło mi rozpocząć życie na nowo. Twoja miłość była tym, co pozwoliło mi ponownie uwierzyć w świat i w siebie. 

Ty dobrze o tym wiesz, jednak powtórzę to już kolejny raz. I będę powtarzał wciąż i wciąż.

Kocham Cię. Tak strasznie Cię kocham, Oh Sehun. (<-- tutaj wpisz imię, które Ci pasuje :P)